Sve što trebate znati o megaureteru: Uzroci, simptomi, dijagnoza i efikasno hirurško liječenje

Šta je megaureter?

Megaureter predstavlja proširenje uretera koje može zahvatiti jednu ili obe strane. Postoje dvije glavne vrste: primarni (kongenitalni) i sekundarni megaureter, koji mogu biti refluksivni ili nerefluksivni. Primarni megaureter je urođena anomalija uzrokovana poremećajem u protoku urina kroz završni dio uretera, što dovodi do početnog proširenja, izduženosti, hipertrofije mišićnog zida i pojačane peristaltike. Kasnije zidovi postaju istanjeni, fibrozno izmijenjeni, te se peristaltika smanjuje. Bešika i uretra obično su normalni, kao i otvori uretera. Obično se javljaju i hidronefroza i oštećenje bubrega, često u vezi sa vezikoureteralnim refluksom.

Uzroci sekundarnog megauretera

Sekundarni megaureter nastaje kao posljedica opstrukcije na nivou mokraćne bešike ili uretre, kao što su neurogena bešika, kongenitalne valvule zadnje uretre i druge prepreke u donjem urinarnom traktu. Bešika kod ovih pacijenata je hipertrofična, trabekulirana i orificijumi uretera su pomjereni.»

Klinička slika i simptomi

Simptomi se javljaju kada dođe do dekompenzacije megauretera i pojave komplikacija kao što su urinarne infekcije, hidronefroza, oštećenje bubrega i hronična bubrežna insuficijencija. Refluksivni oblici su češći od nerefluksivnih.

Dijagnostika

Dijagnoza se uspostavlja pomoću ultrazvuka, ekskretorne pijelografije, mikcione cistouretrografije, cistoskopije i radioizotopskih pretraga.

Liječenje megauretera

Hirurško liječenje obuhvata reinplantaciju uretera sa ili bez sužavanja. Stopa uspjeha varira od 40% do 95%. Kod sekundarnih megauretera prvo se tretira osnovni uzrok, a potom se planira operacija na ureteru. U težim slučajevima izvodi se drenažni zahvat, a konačna intervencija uključuje redukcijsku ureteroplastiku i implantaciju uretera po antirefluksnom principu.