Torakolumbalne povrede kičmenog stuba: Uzroci, simptomi, dijagnoza i savremeni načini liječenja

Najčešći tip povreda kičmenog stuba na prelazu torakalnog u lumbalni deo

Prelaz između torakalnog i lumbalnog dijela kičmenog stuba predstavlja najrizičnije mjesto za nastanak povreda. Većina ovih povreda su prelomi tijela pršljena i luksacioni prelomi.

Glavni uzroci povreda

Povrede se najčešće događaju tokom saobraćajnih nesreća, padova sa visine ili pri zatrpavanju, što ukazuje na visoku traumatičnost ovih događaja.

Klinička slika povreda

U slučajevima bez oštećenja nervnih struktura, simptomi mogu biti blagi, uključujući mišićne spazme, bol pri pritisku, kifotičnu angulaciju i lokalni otok sa potkožnim hematomom koji se nalazi nešto iznad mjesta povrede.

Povrede koje uključuju oštećenje nervnih elemenata mogu izazvati djelimičnu ili kompletnu paralizu (paraplegiju). Kompletnu paraplegiju karakterišu gubitak motoričkih i senzitivnih funkcija, uz paralizu sfinktera ispod nivoa lezije. Nekompletna paraplegija se ispoljava kao slabost u donjim ekstremitetima, sa boljom prognozom za oporavak.

Dijagnostički pristup

Dijagnoza se uspostavlja na osnovu anamneze, detaljnog kliničkog pregleda i vizuelizacije putem rendgena, kompjuterizovane tomografije (CT), magnetne rezonance (MRI) i elektromiografije.

Metode liječenja

Prva pomoć mora biti pažljivo izvedena, izbjegavajući pokrete u torakolumbalnom dijelu dok se povrijeđeni prelazi ili pomjera. Važno je ne hvatati pacijenta za ruke i ramena s jedne strane i noge s druge na način da trup visi.

Stabilni prelomi liječe se bez imobilizacije, uglavnom mirovanjem, analgeticima i fizikalnom terapijom. Nestabilni prelomi bez nervnih oštećenja zahtijevaju imobilizaciju gipsanim miderom u hiperekstenzijskom položaju. Ukoliko postoji oštećenje kičmene moždine, najčešće se pristupa operativnom liječenju uz unutrašnju fiksaciju.